شیطونی

مدتها ست
شیطنتی انسان گونه از نوع دوستت دارم
در من دمیده میشود
اما
بیم الاهگان کوه المپ را داشتم
که سنگم نسازند
آه هرمس
چه خویشاوندی زیباییست
بین تپشهای قلبم
با الاهه ی سنگ دلی دلبران
و هرم نبض تنت................................................(خودمان)

                                       "کلنجار شب"

باران اندکی آنور تر چنان می بارد.../ که من اینجا با شیشه ای دو لایه .../ فکرهایم مرطوب دو راهی ایست.../ و چه عهدیست .../ با من و گیرو دار شب.../ که سرانجام اینهمه بیداری.../ شاید خودم باشم../ ای کاش پایان این جنگ را .../ جار چیان.../ با طلوع سپیده دمی../ بر ماذنه ها.../ در تاریخ و جغرافیایی دور دست و ناخوانا.../ نوید فرزندانم دهند......که پدر../ پیروز شد..سرانجام...................................................(خودمان)